موضوع اشتغال یکی از مهمترین دغدغه های دولت بوده و هست و با اجرای طرح مشاغل خانگی مسئولان امر سعی بر آن دارند که با سرمایه گذاری اندک ( به ازاء هر نفر 2-5 میلیون تومان ) بتواند موج بیکاری را مهار کنند ، این طرح دارای نقایص اساسی می باشد و اگر هم این سرمایه ها در مسیر درست تولید هزینه گردند چون تولیدات آن بدون هدف و بدون بازاریابی و نیاز بازار می باشد مطمئناً تولید بعد از یک دوره متوقف خواهد شد ، به علت اینکه نه آموزشی در کار بوده و نه آشنایی با نیاز بازار و نه مدیریت و نظارتی . وجود چند هزار تعاونی تامین نیاز و تولیدی در زمینه های تولید فرش دستباف و صنایع دستی که ظرف بیست سال اخیر تشکیل شده و فعال می باشند یک گنجینه بزرگ مدیریتی و تولیدی کشور هستند که متاسفانه دولت و مسئولان امر اشتغال از آن غافل بوده و موضوع بهره برداری از این پتانسیل عظیم را جدی نگرفته و نمی گیرند که اگر همین موضوع مشاغل خانگی را از طریق تعاونی ها و اتحادیه ها ساماندهی می نمودند بطور قطع به دلیل اینکه در تعاونی ها و اتحادیه ها پروسه تهیه و تامین مواد اولیه با کیفیت و تولید و بازاریابی و عرضه و صادرات با هم انجام میگیرد و سیستم دارای مدیریت منسجمی می باشند ، به راحتی می شود که  تولید و اشتغال پایدار و مستمر را مدیریت کرد ، بر عکس طرح جدید که نه تامین مواد اولیه و نه بازاریابی و نه عرضه آن مدیریت نشده است و در آینده نزدیک  صدای آنها به گوش خواهد رسید که این تولیدات را چه کسی ویا ارگانی خریداری می کند و اصولاً تولید آن ها برای کدام بازار مصرف بوده است زمان آن رسیده که مسئولان و دولت مردان بیشتر به اقتصاد تعاون محور بها داده و تعاونی ها  و اتحادیه ها را حمایت نموده تا بتوانند کارهای سنگین اشتغال و تولید را مدیریت نماید ، تنها راه برون رفت از بحران های اقتصادی و اجتماعی و ارتقاء بخش تولیدی اقتصاد کشور همانا تقویت و حمایت بی دریغ از تعاونی ها و اتحادیه ها است بکارگیری و بهره برداری از ظرفیت های بالای تعاونی ها و اتحادیه ها می تواند زمینه ساز یک اقتصاد سالم و مولد باشد که با توزیع عادلانه ثروت  بین تولید گران واقعی  از بروز فاصله طبقاتی جلوگیری نموده و سبب استحکام نظام اقتصادی و اجتماعی خواهد شد .